บทประพันธ์ในเงา – บทที่ 10 แฟนคลับกับกาแฟ

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากบริการพิเศษของน้องฝน ผมตื่นมาด้วยอาการงัวเงียและปวดไปทั่วทั้งตัว ผมคงใช้
แรงเยอะไปหน่อยเมื่อวาน ตอนบ่ายวันนี้ผมมีนัดไปร่วมงานเปิดสาขาของร้านหนังสือแห่งหนึ่ง จากข้อความ
ของพี่หนุ่มเมื่อวานนี้ ร้านหนังสือนี้นําเข้าหนังสือต่างประเทศด้วย เป็นร้านใหญ่ทีเดียว เหมือนผมจะเห็น
บรรดาดาราเซเลบท้ฎงหลายมากันด้วยล่ะ ผมไปนั่งอยู่โต๊ะเล็ก ๆ ตรงมุมทําหน้าที่เหมือนตอนออกบูทก่อนหน้า
พบปะแฟนหนังสือ แจกลายเซ็นและตอบคําถามกับพวกเค้า เหมือนจะเห็นว่ามีบูทของละครวัยรุ่นของช่อง
หนึ่งที่พวกเก้ากับแพทตี้เคยเล่นด้วย ผมเหมือนจะเห็นฝนแว้บ ๆ ด้วยนะ เอาเหอะ ตอนนี้เราอยู่ข้างนอกน่ะนะ
ทําท่าทางสนิทสนมกันมากไปคงจะไม่ดี ระหว่างเบรค ผมเดินออกไปเข้าห้องน้ํา ซึ่งมันไม่ใกล้ไม่ไกล จากร้าน
เท่าไหร่ เดินไปตรงหลืบหัวมุมนั่นนิดเดียว
ผมเข้าห้องน้ําเสร็จเรียบร้อย ก็ออกมายืนจัดแจงเสื้อผ้าให้ดี กวาดตามองไปไกล ๆ เพื่อพักสายตา ก็
รู้สึกว่าโดนสะกิดจากด้านหลัง ผมหันกลับไปมอง เธอเป็นคนที่เล่นซีรี่ย์กับน้องฝน รู้สึกว่าจะชื่อ ฟรัง นะ ผมหัน
มาเป็นเธอยืนยิ้มกว้างสดใสอยู่

“โอ้…สวัสดีครับ” ผมออกปากทักก่อน
“อ๋าาา…คุณคือพี่นักเขียน นักเขียนบทที่เก่ง ๆ ใช่มั๊ยคะ? ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ หนูชื่อ ฟรัง อยู่บูทละครถัดไปค่ะ”
เธอร่ายยาว เสียงดูน่ารักสมวัย
“ครับผม” ผมยิ้มแล้วพยักหน้าให้เธอ
“ฝนเล่าเรื่องพี่ให้ฟังเยอะเลย พี่สองคนสนิทกันเหรอคะ?” เธอถามผม
“โอ้…ก็รู้จักกันในงานงานหนึ่งน่ะครับ” ผมพยักหน้าตอบยิ้ม ๆ
“ค่ะ” เธอก็ยิ้มตอบผม
เราสองคนเดินเข้าไปในร้านหนังสือ ไปที่จุดที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ ตอนนี้เริ่มเย็นแล้ว ตารางกิจกรรม
ที่บูทต่าง ๆ ก็จะสิ้นสุดลง ผมเดินไปถ่ายรูปรวมที่หน้างาน ผมคิดว่าควรกินกาแฟ ร่างจะแยกจากกันแล้ว เดี๋ยว
เลิกงานแล้วจะเดินตรงไปที่ร้านกาแฟเลยล่ะ ขอเข้ม ๆ ซักแก้ว
งานเลิกแล้วผมเดินป่วย ๆ ออกมาจากที่จัดงาน ตั้งใจจะไปกินกาแฟร้านประจํา เมื่อเดินไปถึง….แม่ง
เอ้ย ร้านปิดปรับปรุง ห้องที่เคยเป็นร้านกาแฟโดนตีด้วยไม้กระดานสีขาวแปะป้ายไว้ ผมถอนหายใจทําหน้าเซ็ง
จิต แล้วคิดว่าไปกินที่ปั้มน้ํามันก็ได้ อย่างน้อย กาแฟนมอัลมอนของที่นั่นก็อร่อยดี
ผมเดินออกมาจากตรงนั้น พลันได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง
“พี่นักเขียน” เสียงสดใสไล่หลังผมมา ผมหันไปเป็นน้องฟรังนั่นเอง แล้วข้าง ๆ นั่น น้องแพรวา ที่เล่นละคร
ด้วยกัน ผมจําได้เพราะดูคลิปของเธอก่อนหน้านี้

“พี่นักเขียน หนูตามหาพี่ตั้งนาน พวกหนูรบกวนอะไรหน่อยได้รึเปล่า?” น้องฟรังถามออกมา
“ได้สิครับ…ว่ามาเลย” ผมหันไปยิ้มให้พวกเธอ
“พวกหนูเป็นแฟนหนังสือพี่อ่ะ….เลยอยากให้พี่เซ็นหน้าปกให้” แพรวาบอกออกมา ผมหันไปมองหน้าเธอ เธอดู
หน้าตาน่ารักหมวย ๆ แต่รูปร่างทะมัดทะแมง เธอคงเป็นนักกีฬาแน่
“ได้เลยครับ…ไหนล่ะหนังสือ?” ผมถามเมื่อมองไม่เห็นหนังสือซักเล่มในมือพวกเธอ
“หนูเอาไว้ที่บ้านน่ะ…คือจะรบกวนไปบ้านพี่ได้รึเปล่า?” น้องฟรังถามต่อ
“เอ่อ…พี่ไม่สะดวกที่บ้านน่ะ” จะสะดวกได้ไงล่ะ เกินบรรดาแม่สาวไวไฟก๊วนนั้นไปรออยู่จะทําไง เหวอกันพอดี
“แต่พี่จะไปกินกาแฟที่ปั้มน้ํามันเลยตรงนี้ไปหน่อย ถ้าแชร์ไม่ถูกเดี๋ยวพี่แชร์แผนที่ให้ก็ได้ พี่คงอยู่ตรงนั้นนาน
เลยล่ะ” กินกาแฟหย่อนใจ กับแฟนคลับสาว ๆ น่ารักก็ดีนะ
“ค่ะ…งั้นเดี๋ยวหนูรีบไปเอาหนังสือที่บ้านแล้วตามไปนะ” ฟรังตอบผม เธอสองคนยิ้มสดใจอย่างดีใจ

“ครับ…แล้วเจอกันนะ” ผมยิ้มส่งท้ายและเดินแยกมา
ผมตรงไปที่ร้านกาแฟ สั่งแก้วโปรดของร้านนี้ แล้วนั่งละเลียดที่ระเบียงด้านนอกกินลมชมวิว
บรรยากาศเย็นสบายใช้ได้ เนื่องจากแดดร่มลมตกแล้ว อีกอย่างที่ผมเลือกนั่งข้างนอกเพราะวันนี้อยู่แอร์มาทั้ง
วัน รู้สึกเหนอะหนะตัวไปหมด
ผมนั่งจิบกาแฟไปเรื่อย เกือบ ๆ ชั่วโมง พวกเธอก็มา พวกเธอกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดมาด้วย พวกเธอใส่
ชุดน่ารักทีเดียว ฟรังสวมกางเกงยีนขาสั้น เสื้อยืดแขนยาว สวมหมวกปีกกว้าง ส่วนแพรวานั้น ใส่เอี้ยมยีน สี
เข้ม กับเสื้อยืดสีแขนสั้นดูเข้ากันแถมใส่หมวกแก๊ปดูทอมบอยมาก ๆ พวกเธอทั้งสองน่ารักมาก นี่คงเป็นแฟน
คลับที่น่ารักที่สุดของผมล่ะนะ ผมทึกทักเอาเอง

“ดีค่ะ…พี่นักเขียน” ฟรังออกปากทักผมเมื่อผมหันไปมองพวกเธอ
“ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ” แพรวาก้มหัวหงุด ๆ อย่างเกรงใจ
ผมไม่ได้ตอบอะไร ผมยิ้มให้เธอ เธอสองคนเข้าไปสั่งเครื่องดื่ม ผมแนะว่าไม่ควรสั่งกาแฟแล้วนะ
เพราะเดี๋ยวจะไม่ได้นอนนี่ก็เริ่มค่ําแล้ว

เรานั่งคุยแลกเปลี่ยนไอเดีย เรื่องนั่นนี่กันพักใหญ่ ๆ ผมรู้สึกว่ากาแฟที่กินไปก่อนหน้านี้ย่อยแล้ว ต้อง
หาที่ปล่อยซักหน่อย ผมบอกกับพวกเธอแล้วลุกเดินไปเข้าห้องน้ําซึ่งอยู่ถัดไปเล็กน้อยจากร้านกาแฟนี้
ผมเดินไปด้านหลังห้องน้ําที่รางปลดทุกข์ มีคนใช้อยู่ก่อน เค้ายืนปลดทุกข์ตรงล็อคกลาง ๆ ราง ผมเดิน
โผล่พรวดเข้าไป เค้าเงยหน้ามา ส่งยิ้มหวานให้ผม เอ่อ…ท่าทางจะเป็นยอดชาย ผมจะเสียบล็อคไหนคงไม่
ปลอดภัย ผมเดินกลับมาเพื่อเข้าไปใช้ห้องน้ําที่เป็นโถ มองเห็นหน้าประตูติดป้ายแยกชักโครกกับส้วมซึมไว้ ผม
ไม่ค่อยคุ้นชินกับแบบส้วมซึมเท่าไหร่ เดี๋ยวจะเล็งไม่แม่นซะเปล่า ๆ เอาแบบชักโครกนี่แหละ สูงหน่อย ผมเดิน
เข้าไปห้องที่ติดป้ายนั่นซึ่งมีเพียงห้องเดียว
ผมปลดทุกข์อย่างสบายอุรา พลันนึกในใจว่า ถ้าไอ้ยอดชายนั่นมาดักหน้าห้องตูจะหลบออกตรงไหน
วะเนี่ย แล้วก็กวาดตามองด้านบน มองไปมองมาซักพักก็เสร็จสนอารมณ์หมาย
ผมเปิดประตูห้องน้ําไป กลับมีร่างหนึ่งกระแทกผมกลับเข้ามา ชิบหายแล้ว….ไอ้ยอดชาย
ไม่ใช่ครับ ร่างนั้นเล็กกว่ามาก เล็กเหมือนเด็ก ไม่สิ นี่มันเด็กผู้หญิง ผมพยายามมองหน้าเธอ เอ้า….นี่มัน น้องฟ
รัง เธอหันหลังไปลงดานประตูอะลูมิเนียมแผ่นหนานั่น ผมมองเธองง ๆ ห้องน้ํามันเล็ก ผมอยู่ห่างกับเธอแค่
เอื้อมเท่านั้น
เธอเงยหน้าสบตาผม สายตาจริงจัง แล้วเอ่ยปากออกมา “พี่คะ…ได้โปรด เย็ดกับหนู เย็ดหนูให้
เหมือนกับเมียพี่” เสียเธอออดอ้อนอย่างร้ายกาจ
“อ่า…หนูเด็กเกินไปนะ” ไม่รู้จะพูดอะไร…ข้ออ้างนี่น่าจะอ้างขึ้นนะ
“หนูอายุ 21 แล้ว ตามกฎหมาย หนูพร้อมที่จะทํากับพี่ บางที….” เธอทําท่าครุ่นคิดแล้วยิ้มมุมปาก “นี่อาจจะ
เปลี่ยนความคิดพี่”
เมื่อจบประโยคเธอ เธอพุ่งเข้ามาปลดเข็มขัดกับกางเกงผมอย่างรวดเร็ว มันเร็วมาก ผมโดนแรงอัด
ตอนเธอพุ่งเข้ามาปะทะ ยังไม่ทันตั้งตัวกางเกงก็ถูกปลดไปแล้ว เธอดันผมถอยไปนั่งบนชักโครกนั่น แล้วยืนอยู่

ห้องน้ําในปั้มมันต่างระดับ เธอยืนอยู่ด้านล่าง แต่ผม นั่งอยู่บนชักโครกที่ยกระดับสูงขึ้นมา เธอสบตาผมแล้วก้ม
ตัวลงไป ใช้มือและปากจัดการกับดุ้นของผมที่เริ่มมีปฎิกิริยาตอบสนอง ผมไม่คิดจะขัดขืนอีกแล้วกับเรื่องแบบนี้
ปล่อยมันไปตามธรรมชาติ ผมครางในคอ พยายามไม่ให้เกิดเสียง นี่มันปั้มน้ํามัน
ดุ้นเอ็นของผมแข็งตัวเต็มที่ ตอบรับการจัดการด้วยปากและลิ้นของฟรังอย่างดี ผมทนไม่ไหวแล้ว ผม
ยืนขึ้น แล้วคว้าตัวเธอลงมานั่งบนชักโครกแทนผม จากนั้นจัดการปลดกางเกงขานั้นเธอออกและถกเสื้อเธอขึ้น
ไป เผยให้เห็นชุดชั้นในสีเหลืองส้มสดใส และจีสตริงสีเดียวกัน ผมลดตัวลงไปซุกหน้าลงหว่างขาเธอ จัดกับการ
หีของเธอ โดยไม่ถอดกางเกงในเธออก เธอเริ่มคราง ระหว่างยุ่งอยู่กับพื้นที่ต้องห้ามของเธอ มือข้างหนึ่งของผม
ก็พยายามจะเอื้อมไปปลดตะขอบรา แต่หายังไงก็หาไม่เจอ
“พี่คะ…ตะขอ…หน้า” เธอพูดเสียงตะกุกตะกัก สั่นกระเส่า
ผมจัดให้ตามที่เธอบอก ปลดกระดุมออกแล้วลากลิ้นเลียยาวขึ้นมาดูดฟัดเต้านมกลมกลึงคู่น้อยของฟ
รัง มือสองข้างลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบางของเธอ แล้วก็ล้วงเข้าไปในจีสตริงสีสดนั่น เธอฉ่ําแฉะจนเยิ้ม ผม
รู้สึกได้ถึงความหนืดเมื่อถูกนิ้วไปตามร่องของเธอ ผมรูดมันออก แล้วจัดการกับเธอด้วยลิ้นของผม
ผมละเลงลิ้นเข้ากับติ่งเสียว สลับกับแหย่ลิ้นเข้าโพลงหีของเธอ น้ําเงี่ยนของเธอทะลักหลั่งมาอย่างล้น
หลาม เธอครางกระเส่าเสียงแหบพร่า
“พี่คะ…เย็ดหนูเลย…หนูไม่ไหวแล้ว หนูอยากได้ควยใหญ่ ๆ ของพี่แล้ว” เธอพยายามรวบรวมเสียงของเธอบอก
กับผม
ผมยืนขึ้นแล้วขยับตัวให้ได้มุม เธอใช้มือข้างหนึ่งความดุ้นไว้แล้วลากไปจ่อโพลงหีอย่างกระหาย ผม
ค่อย ๆ แทรกลําเอ็นเข้าไปในโถงถ้ําสีชมพูของเธอ มันรัดแน่นถึงกับทําให้ผมครางในลําคอ ส่วนฟรังน่ะเหรอ
กัดฟันครางยาว เธอคงทรมารมากที่ต้องเก็บเสียง ผมยัดมันเข้าไปจนสุดแล้วเริ่มหมุนควง ร่างเธอแอ่นรับกับ
จังหวะการควง พักเดียงเท่านั้น เธอก็ครางยาวในลําคอแล้วสั่นกระตุกอย่างแรง ผนังหีของเธอก็ตอดระริก ผม
จึงตัดสินใจที่จะจบภารกิจนี้ ผมดึงควยถอดออกมาแล้วกดกับเข้าไปเต็มแรง เธอร้องลั่นด้วยความลืมตัว แต่
จังหวะนั้นผมไม่สนใจคนจะได้ยินแล้ว ผมกระหน่ําแทงหีแน่น ๆ ของฟรังอย่างต่อเนื่อง น้ําเงี่ยนของเธอกระ

เฉาะตามจังหวะกระแทก เธอเอามือปิดปากตัวเอง น้ําตาคลอ ส่วนผมไม่สนใจสภาพรอบข้าง ยังคงแทงอย่าง
ต่อเนื่อง
“น้องฟรัง….พี่จะ…เสร็จแล้ว” ผมบอกกับเธอขณะที่เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก
“แตก….ใน” เธอละล่ําละลัก “แตกในตัวหนูเลย” เธอปะติดปะต่อคําพูดสําเร็จ
“โอ้….แตกแล้ว” ผมอัดควยเข้าไปมิดลําแล้วกระฉูดน้ําเงี่ยนเข้าไปสุดลึกในโพรงหีของเธอ เธอหมดแรงยื้อสั่น
ตามจังหวะที่น้ําเงี่ยนถูกฉีดเข้าไป ผมถอดควยออกมา น้ําเงี่ยนของผม ก็ถูกหีของฟรังพ่นออกมา เป็นจังหวะ
ไหลเยิ้มลงบนพื้นห้องน้ํา
เธอยิ้มให้ผม “หนูไปนอนกับพี่ได้รึเปล่าคืนนี้?” เธอถามออกมาขณะที่จัดแจงกับเสื้อผ้าตัวเอง
“หือ?” ผมฉงนกับสิ่งที่เธอพูด “ทําไมเหรอ?”
“หนูอยากได้อีกรอบคืนนี้” เธอยิ้มแล้วหลบสายตาอย่างขวยเขิน
ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ฟรัง แต่ไม่ตอบคําถาม
เราสองคนเดินออกมาจากห้องน้ําดีว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น ตอนนี้ฟ้าค่ําแล้ว เราเดินกลับไปที่โต๊ะ เห็น
แพรวานั่งรอ กดโทรศัพท์เล่นอยู่เมื่อเธอสังเกตุเห็นเรา เธอก็เอ่ยปาก
“ฟรัง…ไปนานจังอ่ะ” แพรวาขมวดคิ้ว
“ก็มันไม่ถูกใจอ่ะดิ” ฟรังยิ้มตอบแล้วหยิบลูกอมขึ้นมา
“แค่เลือกลูกอมเลือกนานขนาดนี้เลยเหรอ?” แพรวาเอียงคอ

“ก็ต้องเลือกบ้างแหละ” ฟรังชม้ายตามาทางผม ผมได้แต่ยิ้มให้พวกเธอสองคน
เราแยกย้ายกันกลับโดย ผมกลับไปบ้าน ส่วนฟรังกับแพรวาแยกกลับบ้านตรงนั้นและฟรังก็ขับรถตาม
ผมไปที่บ้านทีหลัง อ่า…คืนนี้คงจะเป็นอีกค่ําคืนที่ยาวนานของผมแล้วล่ะ
โปรดติดตามตอนต่อไป